النهاردة اتلمت مع مستر مسعد انا بحب الراجل ده علشان هو بسيط فى تعاملاته و مش منافق ومش عرص
حيث ان ميزة كل الرجالة اللى بيشتغلوا معايا انهم معرصين، انا بكره المكتب بتاعنا ده فشخ، ومش عارفة ابداً أكون جزء منه او بنتمى له، وكل فترة اما افكر انه خلاص تأقلمت على زمايلى و جو الشغل البضان يحصل موقف يخلينى اعرف انى كنت غلط ومستحيل أتأقلم عالمكان الوسخ ده
أنا مخنوقة فشخ ومش عاوزة اتكلم بس حاسة انى هموت من كتمة الكلام جوايا وفى نفس الوقت زهقت من كل الكلام وكل حاجة بتحصل
زهقت وكرهت نفسى وكرهت حياتى تماماً
مش عارفة اعمل ايه دلوقتى عشان اطلع من الخرة اللى حاسة بيه ده بس انا مش هسيب نفسى كده مش هضعف كده مش هسيب اى حد يأثر عليا و يحبطنى او يخلينى تحت
