زهقت من العيشة فى بيت أهلى زهقت انى مليش مكان بتاعى زهقت من احساس انى مخترقة تماماً كدة كل حاجة هنا امش ليا مينفعش مينفعش مينفعش هى الوضع المسيطر احساس المشاركة فى كل حاجة ساعات بيبقى عبء عليا حتى الاوقات اللى ببقى مش ليا نفس أكل فيها وهما هياكلوا لازم يحسسونى بالذنب انى مش باكل معاهم اى وقت بقضيه لوحدى فى الاوضة اعمل اى حاجة بحبها وهما بيعملوا حاجة او بيتفرجوا على حاجة وانا مليش فيها يبوظوه عليا بالجملة المعجونة بنبرة التأنيب:"مش قاعدة معانا ليه؟"

وماما والدنيا الجديدة بتاعتها دى وكلمة ربنا يهديكى كل شوية لحد ما اتبضنت وانا متضايقة منها هى ودعاء 

انا تعبت من احساس انى حياتى مش بتاعتى لوحدى وانى مرتبطة بيهم بالشكل ده انا عاوزة ابعد عن البيت عاوزة امشى حتى لو هلف فى الشوارع من غير اى وجهة انا هنزل بكرة ومش هرجع غير بالليل انا عاوزة اى زفت شغل يجيلى علشان ماقعدش فى البيت كتير كدة انا تعبت 

تعبت